Road trip door het woeste zuiden: van Souillac naar Chamarel

Twee dagen om het echte gezicht van het zuiden te ontdekken

Ik was gewaarschuwd. “Het zuiden van Mauritius is ruig, dat is niet de westkust.” Precies daarom had ik al op de tweede dag van mijn verblijf een auto gereserveerd. Ik wilde ruigheid. Ik wilde iets dat niet leek op de bewerkte foto’s uit de toeristische brochures.

Deze road trip van twee dagen tussen Souillac en Chamarel was een van de beste reisbeslissingen van mijn leven. Hier lees je hoe ik dit avontuur beleefde en hoe je je eigen route kunt organiseren. Voor de praktische context van een road trip rond het eiland behandelt onze complete gids voor een road trip op Mauritius alles wat je moet weten.

In het kort

Waar	Van Souillac naar Chamarel, via Bel Ombre
Aanbevolen duur	2 volle dagen, 1 nacht ter plaatse
Budget	Ongeveer 60 tot 80 € per dag voor twee personen, auto inbegrepen
Hoe je er komt	Huurauto onmisbaar, vertrek vanuit Mahébourg of het zuiden
Beste periode	Van mei tot november, met vermijding van de zware regens van januari-februari (weer)

Dag 1: Souillac en de woeste kust

Het vertrek vanuit Mahébourg

Ik koos ervoor om te vertrekken vanuit Mahébourg, een klein kustplaatsje in het zuidoosten dat als ideale uitvalsbasis dient om het zuiden te verkennen. De B9-weg volgt de kust naar het westen, en meteen veranderen de landschappen. Voorbij zijn de beschermde lagune, de koraalriffen en het kalme water — hier laat de Indische Oceaan zijn tanden zien.

Mahébourg zelf is een ochtend waard. De maandagmarkt is legendarisch — als je op een maandagochtend langskomt, mis die dan onder geen beding. En het historisch museum van de stad vertelt over de schipbreuk van de Saint-Géran in 1744 en de Slag om Grand Port in 1810, een van de weinige Napoleontische zeeoverwinningen die op de Arc de Triomphe in Parijs herdacht wordt.

Souillac ligt ongeveer 40 minuten van Mahébourg. De stad zelf is niet bijzonder pittoresk — een paar winkels, een kerk, rustige straten. Maar het was niet de stad die me interesseerde.

De tuin van Robert Edward Hart

Bij de ingang van Souillac hield de tuin van Robert Edward Hart me abrupt tegen. Dit kleine museum, gewijd aan een van de grootste Mauritiaanse dichters, bevindt zich in een huis van wit koraal aan zee. Het gebouw zelf, met zijn dikke muren gehouwen uit fossiel koraal, is prachtig. Binnen zijn de meubels, boeken en manuscripten van de dichter bewaard gebleven, in een sfeer van zeldzame authenticiteit.

Ik heb er een half uur doorgebracht, luisterend naar het geluid van de golven tegen de kliffen, lezend van enkele verzen die op de muren te zien zijn. Een tijdloze plek die perfect de culturele kant van Mauritius illustreert die de klassieke toeristische rondritten te vaak negeren. Voor meer over deze culturele aspecten laat onze gids over markten en cultuur de interessantste erfgoedlocaties van het eiland zien.

De kliffen van Gris-Gris

Gris-Gris — de naam klinkt al mysterieus. Deze door de wind gegeselde zwarte basaltkliffen behoren tot de meest spectaculaire plekken van het eiland, en tot de minst bezochte. Hier geen beschermde lagune, geen turkooizen water. De oceaan komt binnen in massieve rollende golven die met een doffe, krachtige dreun tegen de vulkanische rotsen te pletter slaan.

Let op: bij Gris-Gris ga je niet zwemmen. De stromingen zijn hevig, de golven onvoorspelbaar. Maar je gaat op de rotsen zitten, kijkt, ademt de met zilte nevel geladen lucht in, en begrijpt waarom Mauritianen deze hoek “het einde van de wereld” noemen.

Er loopt een pad langs de klif naar het oosten. Neem het. Het biedt adembenemende uitzichten op de golven die zich in natuurlijke grotten storten, uitgehouwen in de basaltrots. Dit is een kant van Mauritius die de meeste toeristen nooit zien — de wilde, ongetemde, ongedisciplineerde versie van het eiland.

Onze rangschikking van de mooiste stranden van Mauritius neemt Gris-Gris niet op om te zwemmen maar om te overpeinzen — een aparte categorie binnen de kustrijkdom van het eiland.

De huilende rots en de blazer

Enkele kilometers ten westen van Gris-Gris liggen nog twee natuurwonderen. La Roche qui pleure is een zwarte rotsformatie waarlangs voortdurend water naar beneden stroomt, als tranen op het gezicht van een menselijke figuur. Poëtisch en een beetje melancholisch, net als het omliggende landschap.

Le Souffleur is een natuurlijke geiser gevormd door een scheur in de rots. Wanneer de golven met voldoende kracht aankomen, spuit het water met een krachtige straal door de opening, vergezeld van een kenmerkend gesis. Op sommige dagen, bij zware deining, is het schouwspel indrukwekkend. Op andere dagen, als de zee kalm is, blijft Le Souffleur stil — dat is de schoonheid van natuurverschijnselen: onvoorspelbaar zijn.

Nacht in Bel Ombre

Aan het eind van de middag reed ik door tot Bel Ombre, langs de zuidwestkust. Deze streek, lange tijd buiten de toeristische ontwikkeling gebleven, kent de laatste jaren een hernieuwde belangstelling met de komst van enkele lodges en domeinen. Ik koos voor een klein kamertje in een sfeervol gîte, gerund door een lokale familie — ontbijt met zelfgemaakte cake, veranda met uitzicht op de suikerrietvelden, zonsondergang in tête-à-tête met de oceaan.

Bel Ombre is een van de minst toeristische streken van Mauritius, en dat is precies wat het zo charmant maakt. Ver van Grand Baie en zijn drukte bevind je je hier in een rustig en authentiek Mauritius. Het domein van Bel Ombre is een van de laatste grote koloniale landgoederen van het eiland, met zijn suikerrietvelden, zijn natuurreservaat en zijn luxehotel dat toegankelijk is voor niet-gasten tegen een dagtarief.

Dag 2: naar de aarden van Chamarel

De ochtend in de kloven

De volgende ochtend nam ik de weg naar het noorden, het binnenland in. De weg door de Black River Gorges is prachtig — een opeenvolging van haarspeldbochten die klimmen door dichte begroeiing, met plotselinge uitzichten op diep ingesneden valleien bedekt met oerbos.

Het Black River Gorges National Park is het grootste beschermde natuurgebied van het eiland. Enkele gemarkeerde paden maken het mogelijk om er te voet op avontuur te gaan — ik raad de wandeling naar de Piton de la Petite Rivière Noire aan, het hoogste punt van het eiland op 828 meter. Onze wandelgids voor Mauritius beschrijft alle toegankelijke paden in dit uitzonderlijke park, van een wandeling van een uur tot een dagtocht.

Ik had die dag geen tijd. Ik hield het bij een stop bij het uitzichtpunt van het park, dat al indrukwekkende uitzichten biedt op de beboste kloven eronder — een groene, dichte zee zover het oog reikt, bewoond door soorten die je nergens anders vindt: de Mauritiustorenvalk, de roze duif, de Mauritiusparkiet.

Chamarel: de zeven gekleurde aarden

Chamarel. De naam maakt deel uit van de toeristische mythologie van Mauritius. En voor één keer is de werkelijkheid net zo indrukwekkend als de reputatie.

De Zeven Gekleurde Aarden zijn een duin van vulkanische aarde met tinten die variëren van okerrood tot paars, via bruin, groen, blauw en geel. Wat het verschijnsel fascinerend maakt, is dat de kleuren nooit vermengen, zelfs niet bij regen — de scheiding van de minerale pigmenten is natuurlijk en blijvend. Onze complete gids over Chamarel en zijn gekleurde aarden legt de geologische oorsprong van dit wereldwijd unieke verschijnsel uit.

Als je niet zelf wilt rijden, verzorgt de begeleide excursie naar Chamarel met gekleurde aarden en waterval het vervoer vanaf je hotel.

Ik kwam er halverwege de ochtend aan, voor de drukte van de touringcars (praktische tip: kom voor 10 uur of na 15 uur). Het duin is omheind om te voorkomen dat bezoekers erop lopen en de formaties verstoren. Dat doet niets af aan de schoonheid van het schouwspel vanaf de aangelegde uitzichtpunten.

De entree is betaald maar redelijk. Het terrein omvat ook een park met reuzenschildpadden van Aldabra — een extra bezoek dat zeer gewaardeerd wordt als je kinderen hebt of nieuwsgierig bent naar de lokale fauna.

De watervallen van Chamarel

Op minder dan twee kilometer van de gekleurde aarden storten de watervallen van de Rivière Saint-Denis zich 83 meter naar beneden in een bassin omgeven door dichte tropische begroeiing. Het is een van de hoogste watervallen van Mauritius, en een van de meest fotogenieke.

Ik nam het pad dat naar het onderste uitzichtpunt afdaalt — een wandeling van ongeveer twintig minuten door het bos, waarbij het geluid van vogels en kikkers geleidelijk het geluid van de waterval overstemt. Het uitzicht van onderaf is indrukwekkend. Het water valt met een aanhoudend gebulder naar beneden en spuit een koele nevel tot op het pad. Zelfs bezoekers in lichte kleding komen er nat vandaan — neem reservekleding mee als je helemaal naar beneden afdaalt.

Lunch in het dorp Chamarel

Het dorp Chamarel, hoog in de heuvels, heeft een paar restaurants die de omweg waard zijn. Ik at op een terras met uitzicht op het schiereiland Le Morne beneden en de oceaan in de verte — een decor dat elk gerecht heerlijk zou maken, maar de viscari was hoe dan ook opmerkelijk. De creoolse gastronomie in deze context van een authentiek dorp, ver van de toeristische restaurants aan de kust, is een ervaring op zich.

Het dorp produceert ook koffie — hier bevindt zich een van de weinige koffieplantages van het eiland. Enkele etablissementen bieden proeverijen aan van koffie op smaak gebracht met Mauritiaanse vanille, rum of lokale specerijen.

De middag: de distilleerderij van Chamarel

Net onder het dorp is de distilleerderij van Chamarel een must voor wie geïnteresseerd is in Mauritiaanse rum. In tegenstelling tot de grote industriële distilleerderijen in het noorden van het eiland is Chamarel een ambachtelijke distilleerderij die haar rums maakt van vers suikerrietsap — een zeldzame methode die agricole-rum wordt genoemd.

De rondleiding door de distilleerderij is leerzaam en goed uitgevoerd. Je volgt het proces van plantage tot fles, ziet de koperen alambieken, en begrijpt het verschil tussen een witte rietrum en een oude amberkleurige rum. En natuurlijk eindigt het met een proeverij.

Hun gearomatiseerde rums — vanille, koffie, kokos, ananas — zijn van zeer goede kwaliteit, duidelijk beter dan vergelijkbare producten die je in toeristenwinkels vindt. Ik heb er drie flessen van meegenomen. De Rhumerie de Chamarel heeft ook een gastronomisch restaurant met een van de mooiste uitzichten van het eiland op de kust en de horizon van de Indische Oceaan. Je kunt ook vooraf het bezoek en de proeverij bij de rumstokerij van Chamarel reserveren om de wachtrijen te vermijden.

Het verloop uur per uur

Voor wie de twee dagen precies wil plannen, hier het tempo dat ik nu, met de ervaring van achteraf, aanraad:

Moment	Etappe
Dag 1, ochtend	Vertrek vanuit Mahébourg, markt als het maandag is
Dag 1, einde ochtend	Souillac: tuin Robert Edward Hart
Dag 1, begin middag	Gris-Gris, La Roche qui pleure, Le Souffleur
Dag 1, einde middag	Rit naar Bel Ombre, overnachting
Dag 2, ochtend	Black River Gorges, uitzichtpunt
Dag 2, middag	Chamarel: zeven gekleurde aarden, watervallen
Dag 2, namiddag	Lunch in het dorp, distilleerderij van Chamarel

Deze planning voorkomt de klassieke fout om alles in één dag te proppen: het zuiden verdient het dat je vaart mindert, en het mooiste licht (ochtend op de kliffen, late middag op de gekleurde aarden) beloont wie de tijd neemt.

Doorreizen naar Le Morne of naar de complete route

Als je verblijf het toelaat, heb je na deze road trip van twee dagen twee opties. De eerste is om direct door te reizen naar Le Morne, 30 minuten van Chamarel, om van de lagune te genieten en eventueel een sessie kitesurfen of wandelen op de UNESCO-berg te doen. De tweede optie is om deze road trip te integreren in een complete rondrit van het eiland: onze road trip-route en onze 7-daagse route laten zien hoe je het zuiden combineert met de rest van de streken, zonder tweemaal dezelfde wegen te nemen.

Voor de overnachting onderweg, als het gîte in Bel Ombre je niet aanspreekt, geeft onze gids over waar te slapen in het zuiden andere opties, van laag budget tot resorts.

Praktische tips voor deze road trip

De auto is onmisbaar. Het openbaar vervoer dekt deze regio slecht, en zelfs als het dat wel deed, is de vrijheid om te stoppen naar gelang de landschappen essentieel. Onze gids voor autohuur helpt je het juiste voertuig en het juiste verhuurbedrijf te kiezen. Links rijden vraagt wat aanpassing, maar de wegen in het zuiden zijn over het algemeen weinig druk.

Het seizoen: deze road trip kan het hele jaar door, maar de periode van mei tot november is het aangenaamst. Milde temperaturen, gematigd regenrisico, prachtig licht voor fotografie. In de zuidelijke zomer (december-maart) kan het vaker regenen in de hoogten van Chamarel en de kloven. Onze weergids voor Mauritius helpt je de beste periode te kiezen.

Het budget: reken op ongeveer 60 tot 80 euro per dag voor twee personen, huurauto inbegrepen, als je kiest voor een lokaal gîte in plaats van een ketenhotel. De betaalde toegangen (Zeven Gekleurde Aarden, distilleerderij) blijven betaalbaar. Voor een gedetailleerd budget, raadpleeg onze budgetgids.

De combinatie met Le Morne: als je een extra dag hebt, ligt Le Morne Brabant op 30 minuten van Chamarel. Het UNESCO-schiereiland, de intens blauwe lagune en de kitesurfers die in de passaatwind bewegen maken het tot een van de meest gedenkwaardige beelden van het eiland.

De wegen: sommige wegen in het zuiden zijn smal en kronkelen tussen muren van begroeiing. Wees niet verbaasd als je oog in oog komt te staan met een tractor beladen met suikerriet. De ongeschreven regel: beleefdheid en kalmte lossen elke situatie op.

Wat deze road trip me heeft geleerd

Het zuiden van Mauritius is een eiland binnen het eiland. Het heeft niet de zachtheid van de westelijke stranden, de mondaniteit van het noorden, de levendigheid van de hoofdstad. Het is ruw, authentiek, soms een beetje bars — en dat is precies wat het onvergetelijk maakt.

Wie het gaat ontdekken, haalt er iets uit dat de stranden van Grand Baie of Trou aux Biches niet kunnen bieden: het gevoel iets echts te hebben aangeraakt. Mauritius pur sang te hebben gezien, zonder filter of enscenering.

Als je nog nooit voet hebt gezet in het zuiden van het eiland, heb je Mauritius nog niet echt gezien. Neem een auto, neem de tijd, ga op pad. Onze complete road trip-route biedt een bredere rondrit rond het hele eiland als je deze verkenning van het zuiden wilt opnemen in een completere reis.

En als twee dagen in het zuiden je zin in meer hebben gegeven, integreert onze 10-daagse route deze streek in een programma voor de volledige ontdekking van het eiland.